Rajuk

Awak,

Saya minta maaf, memang saya merajuk dan memilih untuk mendiamkan diri. Saya x nak sakitkan hati awak, tambahan saya memang rasa kecik hati dengan awak.

Saya faham awak ngantuk dan penat, salah saya jugak buat awak berjaga sampai 3 am untuk temankan saya. Saya x dapat nak terima ungkapan maaf awak dengan mudah. Awak kerap ucapkan tapi awak jugak kerap ulangi buat saya sedih. Klau dulu saya mudah memaafkan sebab awak kerja, tapi sekarang awak ada banyak free time n bleh ganti balik time rehat awak tu. Sedangkan saya memang waktu untuk spend time dengan awak memang terhad. Kalau saya x cari peluang atau dapatkan ruang, saya x mungkin dapat spend time dengan awak.

Awak tentu ingat awak kata, “sama2 kita usaha untuk x benarkan jarak nie jadi punca perpisahan”. Awak jugak ckap “ x nak apa yang berlaku antara saya dengan Rain or antara awak dengan ex awak, berlaku pada kita”. Tapi sedikit demi sedikit kejauhan nie semakin jauhkan saya dari awak.

Tak kira mcm mana kuat pun saya berpegang pada kenangan indah yang kita ada, saya tetap merasa sendirian. Walaupun hanya beberapa bulan kita sentiasa dekat dan awak sentiasa ada dengan saya, saya memang terkesan dengan ketiadaan awak dan jarak kita nie. Saya dah terbiasa dimanjakan awak dan terlalu bergantung pada awak. Rasanya ckup lah sampai sini aje keadaan nie berterusan. Saya kena belajar semula biasakan diri macam dulu, sebelum saya kenal awak, Saya kena belajar berdikari dan tabah semula. Saya x boleh berterusan berpaut pada awak. Lagi pun antara kita nie ntah apa akhirnya. Saya x kuat awak.

Awak jangan risaukan saya, saya ok aje. Cuma saya akan terus amik masa untuk diri saya dan pujuk hati sendiri. Hingga bila saya x tau. Saya bukan x sayang awak, tapi hati saya memang pedih sangat sekarang, Rasanya lambat lagi rajuk nie nak hilang.

Tapi awak, andai dalam tempuh nie hati awak berubah, atau keadaan awak berubah, bagitaulah saya, walaupun susah saya akan lepaskan awak dengan tabah.

Maafkan saya.